Biobrandstoffen

We zijn alweer aan het tiende Wetenschapscafé Gent. Als  organisatoren beginnen we er redelijk gerust in te zijn. Elke keer – stormachtig weer of een aangenaam avondzonnetje, examenperiode of vakantie, een onderwerp als ‘liefde’ of een onderwerp als ‘kwantumfysica’  – zit het café nokvol.  En elke keer loopt de discussie als een trein. We beginnen er dus van uit te gaan dat alles wel op wieltjes zal lopen.  Niet dus! Op het allerlaatste moment laat onze vaste moderator Joël De Ceulaer weten dat hij niet kan komen wegens acute misselijkheid. Na twee seconden overleg beslissen we dat David, wetenschapscommunicator van de UGent, het debat zal modereren. En – eerlijk waar – hij heeft het bijzonder goed gedaan.

David start met een vraag voor het publiek: ‘Wie is er voor biobrandstoffen?’ We zien ongeveer evenveel groene (akkoord) als rode (niet akkoord) kaartjes.  Logisch want, zo blijkt uit de discussie, de problematiek is erg complex. Als bijvoorbeeld enkel Europa normen oplegt voor het gebruik van biobrandstoffen, en groeilanden als China en India niet, is alle moeite voor niets geweest. Tegen 2030 zal Europa namelijk verantwoordelijk zijn voor slechts vijftien procent van alle emissies. Het is ook belangrijk dat er onderzoek wordt gedaan naar ‘tweede generatie biobrandstoffen’.  Allereerst is er, om 1 liter van de eerste generatie biobrandstoffen aan te maken, 2/3 liter fossiele brandstoffen nodig. Bovendien wordt de huidige generatie biobrandstoffen gemaakt uit voedselgewassen zoals bijvoorbeeld koolzaad.  Dit ligt vanzelfsprekend erg gevoelig. Tweede generatie biobrandstoffen kunnen bijvoorbeeld uit stengels van maïs gemaakt worden.

Bekijk op flickr enkele foto's van het café. In het volgende wetenschapscafé staat de evolutietheorie centraal. Hopelijk tot dan!